วันที่วิ่งลงเขาตามพี่ป๊อก  อิทธิพล สมุทรทอง

0
858

วันที่วิ่งลงเขาตามพี่ป๊อก  อิทธิพล สมุทรทอง

ปี 2014 ที่เขาไม้แก้ว งานวิ่งเทรล 50 โล วันนั้นบนยอด
ผมวิ่งลงเขาตามเซเลบนักวิ่งท่านหนึ่ง
ที่ยกมือรับไหว้ถ่ายรูปกับคนตลอดทาง
พี่ป๊อกเนี่ยแหละ จำได้ว่า
ลงเขาชัน แต่ตามแกไม่ค่อยจะทัน

ผ่านไป 5 ปี ที่ฮ่องกง…ผมก็ยังตามไม่ทันเหมือนเดิม

“ป่ะ พี่หนุ่ม วิ่งลงเขากัน” สิ้นเสียง พี่ป๊อกก็ยก gopro กด record แล้ววิ่งนำไปผมพยายามตามให้ทันรักษาระยะห่างระหว่างกันเพื่อให้ได้ภาพที่ดีที่สุด

Downhills ไม่ใช่เรื่องง่าย เป็นความสนุกที่แลกด้วยความเสี่ยงล้ม
เจ็บหนัก  ที่สุดแล้วของการวิ่งเทรล
นอกจากกล้ามเนื้อ นี่คือเรื่องของใจล้วนๆ

ชายที่ชื่อวินัย
ผมมีโอกาสไปกับพี่ป๊อกที่ฮ่องกงเพื่อไปร่วมกิจกรรมวิ่งเทรลที่ลันเตา
เทรลสวยที่ชันและดิบ ขึ้นชื่อว่ายากอีกเรซหนึ่ง

ระหว่างทริป สิ่งหนึ่งที่พี่ป๊อกทำคือ การทำ if (intermittent fasting )
คือการจัดการกินอาหารเป็นช่วงๆ
แล้วก็การซ้อมวิ่งทุกวัน แม้วันที่กลับโรงแรมค่ำ แกก็ขึ้นไปวิ่งที่ลู่วิ่ง

“ผมไม่อยากขาดซ้อม ตามตาราง”

ตารางซ้อมพี่ป๊อกเป็นไงอ่ะพี่

“ผมมีตารางเดียวเลย ตาราง 100 กิโล ใช้อันเดียวมาตลอด

ส่วนทำ if ผมจะกิน 18/6 คือพัก ไม่กิน 18 ชั่วโมง กินได้ตั้งแต่ช่วงบ่าย 2 ถึง 2 ทุ่ม อย่างไปวิ่งเทรลขึ้นเขาก็ไม่กิน กินแต่กาแฟกับน้ำ แต่พอช่วงเวลากินก็กินปกติทุกอย่าง “ แกทำของแกต่อเนื่องได้มาหลายเดือนละ

จากการติดตามสัมภาษณ์มาหลายคน ผมเห็นสิ่งที่เหมือนกันในตัวนักวิ่งระดับนี้  ก็คือ  ทุกคนจะมีชื่อเล่นชื่อเดียวกันหมดคือ “คุณวินัย”

ดึกแค่ไหนแกก็วิ่ง และเข้มงวดกับการกิน เสมอ

หมอกหนา
ผมวิ่งตามพี่ป๊อก ลงเขามาได้สักพักใหญ่ ได้เห็นความลั้นลา
ของชายวัย 50  ที่พาหุ่นลีนกว่าทุกครั้งที่เคยเจอกัน ลงเขาไปอย่างเร็ว
ผ่านหมอกจัดและก้อนหินที่เรียงตัวห่างระเกะระกะ ยากต่อการวางเท้า

พี่ป๊อกเคยมาแข่ง ทรานส์ลันเตา ที่นี่ 3 ครั้ง  ฮ่องกง100  6 ครั้ง
โดยเริ่มต้นจุดประกายจากภาพที่เห็นเมื่อครั้งมาไหว้พระที่นองปิง
ระหว่างทางบนกระเช้า แกมองลงมาเห็นทางยาวผ่านเขา
แล้วเกิดความรู้สึกอยากวิ่งบรรยากาศแบบนั้นบ้าง

นั่นคือจุดเริ่มต้น  ที่ทำให้ชีวิตการวิ่งเทรลของแกเกิดขึ้น

“เชื่อมั้ย แข่งฮ่องกง 100 ผมไม่เคยมีโอกาสได้วิ่งอัดลงเขาแบบนี้เลยนะ
กลัวล้ม กับต้องเซฟแรง  วันนี้สนุกมาก”

ใครดูคลิปที่แกวิ่งคงเห็นอารมณ์สนุกได้ แกวิ่งโลดโผน
ไม่เหมือนคนที่กำลังจะไป วิ่งที่ขั้วโลกเหนือในไม่กี่วันข้างหน้า

“มีคนไทยเคยไปสัก 3-4 คนมั้ง มีพี่ลูกเพชร พี่ศศิ ที่เคยไปขั้วโลกเหนือ
แล้วก็พี่อ๋า คุณธนาธร สองคนนี้ไม่แน่ใจว่าอาร์คติค ส่วนใดส่วนหนึ่งสักที่”

พี่ป๊อกให้ข้อมูลเท่าที่จะจำได้ เรื่องคนไทยกับการวิ่งในภูมิประเทศแบบขั้วโลก อุณภูมิติดลบ 30 องศา

วิ่งสุดขั้วที่ขั้วโลก

“การวิ่งจะเป็น loop  8 รอบ รอบละ 5 กิโลเมตร ประมาณนั้น
แล้วก็วิ่งบนน้ำแข็ง ที่ลอยและเคลื่อนตัว”

แค่ฟังเรื่องวิ่งบนก้อนน้ำแข็งที่เคลื่อนตัวผมก็ตัวสั่น สนุกอยากไปบ้าง
แต่พอฟังเรื่องหมี ผมก็ชักลังเล

“ที่เค้าให้วิ่งเป็นรอบๆเพราะเค้ากลัวหมี เดี๋ยวหมีจะโจมตี”

ผมไปค้นคำเรื่องขั้วโลกเหนือ ที่อยู่ที่อาร์กติก พบว่า
คำว่า อาร์กติก มากจากภาษากรีกโบราณ αρκτος ซึ่งมีความหมายว่า หมี

“ครับพี่ป๊อก โชคดีครับ”

ที่ลันเตาวันนั้นหมอกจัด บดบังทัศนียภาพ แต่ก็ได้บรรยากาศการวิ่ง
ที่ยังไงก็ต้องโฟกัสการวางเท้าเพื่อลงเขาให้ทันพี่ป๊อก
เป็นการวิ่งที่สนุกมากๆ ที่ได้เห็นสเต็ปการวางเท้าแบบสนุกอีกครั้งหนึ่ง

“ผมกลัวทุกครั้งที่ออกจากบ้านนะ” พี่ป๊อกเอ่ยขึ้นบนเครื่อง
ระหว่างทางกลับบ้าน เมื่อถามเรื่องการวิ่งที่ขั้วโลกเหนือ

“ไม่รู้ว่าจะได้กลับบ้านหรือเปล่า ผมถึงหอมแก้มลูกทุกครั้งที่ออกจากบ้าน”

ผมซึ้ง เข้าใจหัวอกพ่อที่เดินทางประจำแบบนี้ แต่ …

“พี่มาพูดอะไรตอนเครื่องกำลังจะขึ้นเนี่ย พอเลย ไม่เอา”

Cx 703 ดีเลย์ไฟท์มา 90 นาทีเพราะอากาศแย่ ผมมองผ่านพี่ป๊อกไปนอกหน้าต่าง  ฟ้าแลบ รัวๆขณะเครื่องกำลังขึ้น

ตอนนั้นภาพแรกที่แว๊บขึ้นมาคือหนังเรื่อง final destination

…..

เครื่องบินไต่ระดับ พนักงานเสริฟอาหาร พี่ป๊อกหลับ ส่วนผม…กำลังนึกถึง หนังเรื่อง  alive

ทิ้งคำตอบไว้

Please enter your comment!
Please enter your name here